Stoor-afspraken

Super handig om naast elkaar te werken. Je kunt immers snel even wat vragen en weer door met waar je mee bezig was. En wel zo gezellig. Versterkt de relatie. Toch?

Ware het niet dat je de ander daar wel mee stoort.

Om moeilijk werk te doen, moet je erin duiken. Een mentaal model van alle facetten op te bouwen. Helderheid te vinden. Het kost tijd om in de flow te komen. En die flow is precair. Elke interruptie breekt het. En vervolgens kost het je weer ruim 20 minuten om daar weer te geraken. Het is dus de moeite waard om die blokken tijd te beschermen.

Is het duidelijk wanneer je gestoord mag worden? Wanneer collega's of werknemers dingen aan je mogen vragen? Zo niet, dan is de deur altijd open. Dan is ieders individuele afleiding opeens afleiding voor iedereen.

Zeggen wanneer het wel mag, maakt dat het ok is dat het op de andere moment niet mag.

Dit geldt net zo goed voor jou en je studie-ontwijkende zelf. Die kant van jezelf die liever lui dan moe is. Maar ook die liever niet op z'n bek gaat. Geen oordeel. Ik heb hem net zo goed. En ik heb een stoor-afspraak met hem.

Ik zet een Pomodoro-timer. Doordat ik elk half uur even 5 minuten "gestoord" mag worden, weet m’n studie-ontwijkende zelf dat die overige 25 minuten even alleen moet spelen. Dan kan ik gewoon aan het werk.

Ik werk graag in de ochtend aan m'n creatieve taken. E-mail en berichtjes halen me uit die flow. Daarom reserveer ik er tijd voor na de lunch. Dat er dan ruimte voor is, maakt dat ik de druk om meteen te reageren kan weerstaan.

Een stoor-afspraak. Het is een soort jedi-mindtrick voor productiviteit.